నిజంగా ఈ ఇరుకు గదులు.. ఆటస్ఠలం లేని వీధులు మాకే చిరాగ్గా ఉంటే మరి నీకెలా ఉండి ఉంటుందో కదా అప్పుడప్పుడూ జాలేస్తుంది. చాలా వరకూ నిన్ను మా బాల్యంలో మాకు ఉన్నస్వేచ్ఛనే నీకు ఇచ్చి పెంచాలని అనుకున్నా కుదిరే వాతావరణం ఇక్కడలేదు.. ఏం చేస్తాం.. ఈ ఇరుకు బ్రతుకు ఇంతేనని మీ నాన్న అనుకోలేదు.. వీలున్నప్పుడల్లా నిన్ను ఎక్కడికన్నా తీసుకుపోవాలని చూస్తూనే ఉంటాడు.. ఇదిగో ఈ ఆదివారం ఇలా పక్కనే ఉన్నకేబిఆర్ పార్క్ లోకి వచ్చాం.. ఇది చాలా పెద్దదే.. చుట్టూ పెద్ద అడవిలా ఉంది.. ఏవో కూతలు.. ముఖ్యంగా నెమళ్ళు అరుస్తున్నాయి.. మనం చూస్తుండగానే రెండు నెమళ్ళు మన ముందు నుంచి వెళ్ళాయి.. ఎంత అందంగా ఉన్నాయో..బొమ్మ పారేసుకుని తెచ్చేవరకూ తెగమారాం చేసావు.. నీతో చిన్న కారన్నా లేనిదే బయటకు రావుకదా.. ఈ గడ్డిలో పిచ్చిగా దొల్లడం ముగ్గురికీ ముచ్చటగానే ఉంది.. పైగా ఫోటోలకు ఫోజులిస్తున్నావ్.. మీ నాన్నలా అయిపోవాలని కాబోలు.. బంగారు కొండ..
No comments:
Post a Comment