బుడ్డోడు స్కూలు కష్టాలు మొదలు...

మధ్యాహ్నం పదకొండు అయితేగానీ నిద్రలేవని చిన్నోడు ఇప్పుడు ఉదయం ఏడు గంటలకే నిద్ర లేవాల్సి వస్తుంది. నిద్ర ముఖంతోనే పాలు, టిఫిన్ కానిచ్చి ఏడుస్తూ స్నానానికి వెళుతున్నాడు. కానీ ఇక్కడ వాడు ఆనందించేది ఏదైనా ఉందంటే అది యూనీఫారం, బూట్లూ వేసుకోవడమే. తననో పోలీస్ అనుకుంటాడు పిచ్చివెధవ. ఇక అప్పటినుండీ మొదలు నేను కూలెల్లను....నేను కూలెల్లాలా... ఇలా అడిగిందే అడిగి చంపుకుతింటాడు.

తీరా స్కూలుకు తీసుకుపోయాకా ముఖం ఎంత దీనంగా పెడతాడంటే దింపడానికి వెళ్ళిన వాళ్ళకి మనసు నీరైపోయి చేతులారా పిల్లాడిని స్కూలుకు అప్పగించానే అనే పశ్చాతాప పడిపోయి బరువైన హృదయంతో తిరిగి వచ్చేలా చేస్తుంది.

ఇక వాడు స్కూలుకు వెళ్ళిన కాసేపటికే అమ్మగా నేను, నాన్నగా మాఫణీ చేసే హడావుడి అంతా ఇంతా కాదు. ఏదో యుద్ధంలో గెలిచిన వీరుడిని చూస్తున్న ఫీలింగ్ ముఖంలో...

రెండు గంటలకు అయ్యగారు ఇలా మొదలు పెడతాడు. నాన్నా ట్యూషన్ ఎల్లాలా... అంటూ.. అవునురా వెళ్ళాలి అంటే అబ్బాయిగారికి అదో బెంగ... ముఖం వాడిపోయి, డల్ గా తయారవుతుంది. ఏదో నచ్చజెప్పి పంపితే తిరిగి తెచ్చేప్పుడు లంచంగా ఐస్ క్రీమో, లేదా కూల్ డ్రింకో ఉండాల్సిందే.... బలవంతంగా పంపినందుకు వాడు మాకు విధించే జరిమానా అది..
ఇక రొప్పుకుంటూ మెట్లెక్కి ఇంట్లోకి రాగానే ఎ బి అంటూ సిస్టం ముందు కూచున్నవాడు ఎంతకీ లేవడు. ఇంత తిని పడుకుంటాడంటే మళ్ళా అమ్మ రేపు కూలెల్లాలా... అంటూ చాలా బెంగ పడిపోతూ పడుకుంటాడు వెధవ. పాపం కదా...